Een veld op 1 oktober 1919
Eddie Cicotte nam de bal voor de Chicago White Sox op 1 oktober 1919. Zijn team was zwaar favoriet om de Cincinnati Reds te verslaan in een best-of-nine World Series. Met zijn tweede werping van de serie raakte hij de leadoff man van de Reds, Morrie Rath, recht in de rug.
Op de scorekaart is dat een hit batter en niets meer. In het verhaal dat de baseballwereld sindsdien vertelt, was het een boodschap: volgens de geruchten het vooraf afgesproken signaal aan de gokkers dat de match georganiseerd was. Geruchten hadden al geld op Cincinnati gezet, en de koers van de Reds verkortte snel in Game One. Op 9 oktober 1919 waren de Reds kampioenen in acht games, en de baseballwereld had de schandaal dat tot op de dag van vandaag match fixing in de sport definieert.
Snel een eeuw verder, en de werping zelf is de weddenschap geworden. In november 2025 stelden federale aanklagers in Brooklyn twee pitchers van de Cleveland Guardians in staat wegens vermeend in-game prop bets op de snelheid en het resultaat van individuele werpingen. Beide hebben zich schuldig bekend en ontkennen de beschuldiging.
Dit is het baseball-kapitel van onze serie over match fixing in sport. De geschiedenis van de sport legt vier heel verschillende zaken onder "fixing": games weggegooid voor gokkers, wedden op je eigen team, vermeend manipuleren van werpingen voor prop bets, en een diefstal om gokschulden te dekken. Alleen de eerste is bewezen match fixing. Wij houden ze streng apart, want de geschiedenis van de sport wordt er erg verwarrend door als mensen dat niet doen.



