Matchmanipulatie in hondensport: doping, ringers en wie betrapt werden

Op 16 februari 2015 zond ABC's Four Corners een programma uit met de titel "Making a Killing", en de Australische greyhoundracing heeft zich daar nooit helemaal van afgeschoud. Het verborgen filmmateriaal toonde levende biggen, possums en konijnen die aan lures waren gebonden tijdens het trainingen van greyhounds in New South Wales, Queensland en Victoria. Enkele toptrainers en functionarissen die voor het programma geïnterviewd werden, ontkennen de practice. Sommige bleken later toch betrokken. Binnen achttien maanden had de premier van New South Wales een verbod op de sport in de hele staat aangekondigd.

Er is één ding dat je direct moet zeggen. Niemand in die beelden was een race aan het manipuleren voor een weddencoup. Het was een misdaad van welsnood over trainingsmethodes. Toch is dit het verhaal dat de integriteitsproblemen van greyhoundracing definieert, omdat het zich precies afspeelde op het zwakste punt van de sport: bij de hond, buiten het zicht, lang voordat hij ooit de traps bereikt.

Dat patroon loopt recht door de geschiedenis van de sport. Bewezen, door weddingsmotivatie gedreven race-fixes zijn op het openbare record verrassend schaars. Wat er in plaats daarvan steeds opdook, was doping, de af en toe ringer, en toezichthouders die traag waren met handelen of er snel voor zorgden dat het stil bleef.

Ons hub over match fixing in sport zet de honden naast spot-fixing, tanking en de rest. Dit artikel blijft op het parcours: de methodes, de zaken, en hoe ze allemaal afloepen.

Je kunt een jachthond niet omkopen. Iedereen die een resultaat wilt manipuleren, moet aan de hand van het dier zelf of zijn identiteit, en de methoden vallen in vrij duidelijk afzonderlijke categorieën.

• Doping om een hond uit te laten of om hem te versnellen. In 1953 publiceerde een Scotland Yard- detective een lijst met 29 stimulerende en remmende middelen die vermoedelijk door dopingsyndicaten werden gebruikt. In moderne gevallen gaat het meestal om positieve tests op cocaïne, EPO of andere verboden middelen.
• Vervangers. Een substituted hond loopt onder de naam van een andere. Twee mannen gingen de gevangenis in voor het proberen van precies dat in Dunfermline in 1953.
• Problemen op de baan. Australische stewards registreren "marring" (een hond die een andere stoort) en "fail to chase" als wedijoffenses. Meestal gaan het om het gedrag van een hond, maar het zijn precies het soort dingen dat integriteitsfunctionarissen nauwlettend in de gaten houden.
• Cruelheid in de training. Live baiting gebeurde omdat sommige trainers geloofden dat een hond die een levend dier had gejaagd en gevangen, harder zou jagen in een race. Dat is een prestatiemotivatie, geen wedplannen.

Een regel kleurt hoe elke dopingzaak gelezen moet worden. In het Britse race circuit is de trainer de "absolute insurer" van de conditie van de hond, verantwoordelijk voor elke positieve test, ongeacht hoe het middel daar is gekomen. Dus een positieve test is een overtreding van de regels, niet bewijs dat iemand heeft opgezet om een race te fixen, en veel cocaïne-zakken zijn betwist als omgevingsvervuiling.

Begin met het parcours. Een Britse race heeft zes honden, waardoor de conditie van één hond het resultaat kan bepalen op een manier die zelden gebeurt met één paard in een grote handicap. Voeg daar de volume aan toe. Britse jachthondwedstrijven worden in wedkantoren uitgezonden via de Bookmakers' Afternoon Greyhound Service (BAGS), met tote- en bookmaker-wedden race na race. Wedden is bij honden geen bijzaak. Het is het product. Als je nieuw bent in hoe de sport werkt, behandelt onze gids voor wedden op jachthondwedstrijven de startkooi, de klassen en de weddetype.

De hond kan ook niemand vertellen wat er is gebeurd. Alles loopt via de trainer, wat de reden is waarom de regels de trainer streng verantwoordelijk houden. En kennels zijn privé. De Australische schandaal toonde aan hoe lang praktijken op privé-trainingsbanen onopgemerkt konden doorzetten, met de toezichthouder die er niet mee omging.

Voor ons geld is de diepste zwakte structureel geweest. In Ierland en in New South Wales was het orgaan dat de sport commercieel promootte ook het orgaan dat er toezicht op hield. Beide werden uiteindelijk gedwongen die taken te scheiden: Ierland met een onafhankelijke controlecommissie na 2006, NSW met een nieuwe Greyhound Welfare and Integrity Commission na 2016. Als de mensen die de sport verkopen ook de mensen zijn die hem testen, heeft slecht nieuws de gewoone om in de lade te blijven.

De bekendste zaken variëren van een Schotse ringrunner in 1953 tot een Australische tribunal in 2024. Alleen het eerste geval is een klassieke matchfix. De overige zaken gaan over doping en diervriendelijkheid, en dat is de eerlijke realiteit van het dossier van deze sport.

De opschudding van 1953

In 1953 publiceerde Scotland Yard-detective Stan Baker het boek "Greyhound Racing with the lid off", waarin 29 stimulerende en dempende middelen werden genoemd die vermoedelijk door dopingbendes werden gebruikt. De National Greyhound Racing Club (NGRC) kreeg de opdracht om de bendes op te sporen die zowel op hun eigen banen als op de onafhankelijke banen aan de slag waren. 'Vermoedelijk' is hier het sleutelwoord: het ging om verdenkingen van bendes, niet om veroordelingen van individuen.

Datzelfde jaar was er wel een echte poging tot het manipuleren van een race. In Dunfermline werden twee mannen opgepakt voor 30 dagen wegens het proberen een ringer, een vervangend hondje, in te zetten op Crossgates Greyhound Stadium. Dit is de schoneste strafbare manipulatie in dit hele verhaal, en bewijs dat de oudste truc van de paardenrennen ook bij de honden wordt toegepast, zoals onze gids over manipulatie en opstopping in de paardenrennen laat zien.

John McGee en de NGRC

John "Ginger" McGee, een in Ierland geboren, zevenvoudig kampioene trainer van Groot-Brittannië, stapte tegen de NGRC in de rechtszaal. In de jaren negentig ontzegde de club hem zijn trainerlicentie nadat een van zijn greyhounds een positieve urinetest had opgeleverd. McGee betwistte de zwaarte van de sanctie, en een High Court-rechter sloeg de opschorting om. De NGRC zette de juridische strijd voort, McGee ging terug naar Ierland en hij was vier jaar lang afwezig van NGRC-races.

In 2001 leidde een tweede positieve urinestof tot opnieuw de intrekking van zijn licentie, zonder dat tot januari 2003 een nieuwe aanvraag in behandeling zou worden genomen. In beide gevallen ging het om positieve tests onder de strikte aansprakingsregel. In geen van beide gevallen was er een vaststelling dat hij bewust een race wilde manipuleren, en niemand moet het zo interpreteren.

De krantenaffaire van 2006

In 2006 beweerde de News of the World dat cocaïnegebruik in de jacht hondenrace wijdverspreid was. De NGRC trof terug met cijfers. Van meer dan 70.000 steekproeven die dat jaar werden afgenomen, waren er slechts vier positief voor cocaïne, waarvan drie werden toegeschreven aan menselijke contaminatie. Dat liet één geval over.

Shawfield, 2009 tot 2019

Het Shawfield Stadium in Glasgow vertelde een veel minder comfortabel verhaal. In september 2019 rapporteerde de Sunday Post 28 positieve tests daar sinds 2009, waarvan vijf cocaïne bevatten, wat de krant opmerkte als potentieel dodelijk voor honden. Alleen in 2018 waren er tien positieve tests. Van de 28 dopingovertredingen leidden er slechts vier tot een ban voor trainers, en vijf brachten helemaal geen verdere maatregelen op het matje.

De straffen waren een patchwork. Eén trainer werd voor een eerste overtreding geboet met £750 en verloor zijn licentie na een tweede. Een andere, wiens twee honden in juni 2018 positief testten voor cocaïne (één van hen had gewonnen met een quotering van 3/1), ontkende hen iets te hebben gegeven en werd geboet met £1.500 met een geschorste trainingban van 12 maanden. De Greyhound Board of Great Britain (GBGB) zei dat het het aantal steekproeven in Shawfield met 50% had verhoogd en dat de positieve tests sindsdien waren gestopt, met de opmerking dat er geen plaats was voor iemand die "opzettelijk de veiligheid of welzijn van een jachthond in gevaar brengt".

Florida, 2017

Aan de overkant van de Atlantische Oceaan revocerde de Department of Business and Professional Regulation van Florida de race licentie van trainer Malcolm McAllister op 24 april 2017, nadat vijf van zijn honden positief testten voor cocaïne na een race in januari. McAllister betwistte de bevindingen niet en gaf op een hoorzitting. Hij schreef dat iemand die hij in dienst had genomen de drug had laten vallen of had toegediend, en dat het niet hij was. De registers van Florida toonden 46 cocaïne positieven in de jachthondenindustrie van de staat sinds 2008.

Het Ierse casus gaat minder over de honden dan over de mensen die voor hen moeten zorgen. Trainers Paul Hennessy en John Kiely hadden honden die na races positief testten op erythropoietine (EPO), en de eigen disciplinaire commissie van Bord na gCon boette beide met €1.000 na een hoorzitting. Dat was de regulatorische uitkomst, en daar eindigt hun rol in het verhaal.

Het echte schandaal kwam daarna. Bord na gCon publiceerde de beslissing niet, zoals dat normaal zou, met als reden dat dit "niet in het belang van de greyhound-industrie was". In plaats daarvan plaatste het advertenties in vakbladen waarin werd gezegd dat EPO verboden was en dat het testen was gestart. Een lid van de disciplinaire commissie vertelde het bestuur dat hij vermoedde dat sommige trainers EPO gebruikten om ziekte te behandelen, en dat de twee mannen "het zich niet realiseerden wat de implicaties waren". Dat was zijn opvatting, geen vaststelling.

Toen de onderdrukking in het begin van 2006 aan het licht kwam, groeide het uit tot een volbloed politisch schandaal. Chief executive Aidan Tynan, die de minister had geïnformeerd, werd ontslagen, hoewel het bestuur beweerde dat het ontslag niets te maken had met EPO. Voorzitter Paschal Taggart trad later in het vooruitzicht af. Fine Gael legde het Greyhound Industry (Doping Regulation) Bill 2006 voor, en sportminister John O'Donoghue commissioneerde de voormalige secretaris-generaal van de Justitie, Tim Dalton, om de zaak te onderzoeken.

En de hervorming was reëel. Een onafhankelijke controlecommissie, voorzitter Kevin Heffernan, de voormalige manager van het Dublin GAA football team, nam het onderzoek en het opleggen van sancties voor doping over, en de wetgeving vereiste dat uitspraken en boetes werden gepubliceerd. Daniel O'Leary, hoofd van de regulering bij Bord na gCon, zei dat in 2006 minder dan 1 procent van de 5.600 geteste honden positief testten op verboden stoffen.

"...in feite, een wijdverbreide en chronische kwestie." — de Speciale Commissie voor Onderzoek, onder leiding van voormalig rechter van de High Court Michael McHugh, over het gebruik van levend aas in New South Wales, juli 2016

De McHugh-commissie hield niets achter. Ze concludeerde dat het gebruik van levend aas in NSW wijdverbreid was, dat Greyhound Racing NSW had gefaald in het aanpakken van het probleem, en dat het waarschijnlijk zou doorgaan zodra de spotlights ergens anders op waren gericht. Het bestuur van Greyhound Racing NSW werd ontslagen en directeur Brent Hogan trad per direct af.

Op 7 juli 2016 kondigde de Premier van NSW aan dat hondenracing in de staat vanaf 1 juli 2017 verboden zou zijn, en het ACT volgde. Maar dan kwam de keerpunt. Op 11 oktober 2016 werd het verbod weer teruggedraaid, met nieuwe voorwaarden, en werd de Greyhound Welfare and Integrity Commission opgericht om de regulering van de sport te scheiden van de uitvoering ervan. Victoria, Queensland en Zuid-Australië bleven in alle opzichten in de sport.

De rechtbank ging direct aan de slag met individuen. John Cauchi, licentiehouder van de Boxhill proefbaan, en zijn broer Tony hebben zich schuldig bekend aan in totaal 15 aanklagen van ernstig diermishandeling en het gebruik van levend aas. In december 2015 werd John veroordeeld tot 18 maanden cel met een vrijheidsberoving van 12 maanden, en Tony tot 18 maanden in de cel met een voorwaardelijke opschorting, waarbij de rechter zijn intellectuele beperking in acht nam. Telopea-trainer Ian Morgan heeft zich schuldig bekend aan een daad van diermishandeling waarbij een buil betrokken was en werd tot 12 maanden cel veroordeld, met de mogelijkheid tot vrijlating na negen maanden. Alle drie werden voor 20 jaar verboden contact te hebben met dieren.

Queensland had een eigen afrekening. Baanbezitter Tom Noble heeft zich schuldig bekend en ontving op 6 september 2016 een voorwaardelijke opschorting van drie jaar op basis van 15 aanklagen van ernstig diermishandeling; de staatsadvocaat-generaal van de staat kondigde een beroep aan tegen deze straf als manifest onvoldoende. Queensland had zes trainers gesuspend, terwijl Victoria 15 suspendte en de voorzitter van Greyhound Racing Victoria aftrad.

In Groot-Brittannië beheert GBGB per maart 2026 18 gelicenceerde stadia in Engeland en Wales, waarbij de Race Rules worden gehandhaafd door stipendiary stewards. Regel 173 is de scherpe kant. Hierop kunnen stewards, dierenartsen of de sampling steward op elk moment een test afnemen bij een greyhound die in een race gaat, die in een trial of race is gelopen, of die in gelicenceerde kennels staat. Weigert de test en er volgen disciplinaire maatregelen, en een hond waarvan het sample positief uitvalt wordt gediskwalificeerd van de race waarin het sample was afgenomen.

Het doel is urine te krijgen van alle zes honden in een race, en een hond die herhaaldelijk geen sample kan leveren kan van de races worden geschrapt. GBGB heeft UKAS-accreditatie voor geregistreerde races sinds 2010. Straffes komen uit onderzoeken en variëren enorm, van een berikering of boete via gesuspendeerde bans tot het intrekken van een licentie, zoals Shawfield heeft laten zien.

Victoria gaat een stap verder en publiceert haar integrity-cijfers in maandelijkse rapporten. In september 2024 heeft de Integrity Unit van Greyhound Racing Victoria 830 swabs afgenomen en vier positieve resultaten teruggekregen uit het laboratorium, terwijl stewards 15 marring en 42 fail-to-chase overtredingen registreerden. Vij positiva-swab-zaken kwamen voorbij bij het Victorian Racing Tribunal.

Twee zaken uit dat rapport tonen de reikwijdte. John Boreland werd gediskwalificeerd voor in totaal 24 maanden nadat hij schuldig was gebleken voor het presenteren van greyhounds met permanent verboden amfetamine-achtige stoffen bij vier evenementen, plus een positief out-of-competition sample. Vincent Daffy kreeg een zesmaandige suspensie, volledig gesuspendeerd voor 12 maanden, voor salbutamol in Traralgon op 20 november 2023.

Swabs zijn slechts de helft van het detectiewerk. Monitoring van de wedmarkt is de andere helft, en onze gids over hoe betting-integrity units fixers vangen legt uit hoe die kant van het werk in de sport functioneert.

Allereerst de afrekening, want dat is het deel dat echt op je account van toepassing is. Bookmakers rekenen af op het officiële resultaat, en volgens de regels van GBGB wordt een hond uit die race geschrapt zodra het positieve testresultaat binnen is. Of dit impact heeft op een wed die je al gewonnen hebt, hangt af van de regels van je bookmaker op het gebied van gewijzigde resultaten. Het is de moeite waard om deze te kennen voordat je ze ooit nodig hebt. Onze gids over waarom weddigen geannuleerd worden legt de gangbare redenen uit en hoe je een onterechte annulering kunt aanvechten.

De rode vlaggen zijn het beste te zien als wat onderzoekers achteraf opmerken, niet als een tip-tool. Een zwaar gedoken hond die sterk in de koers uitgaat, of een grote outsider die plotseling veel geld trekt, kunnen de aandacht van een integriteitsofficier trekken. Maar honden gaan uit om heel veel redenen: de trek, de staat van de baan en honderd andere eerlijke factoren, en één vreemde beweging zegt op zichzelf heel weinig.

Waar je wett maakt meer uit. Wij kiezen altijd voor gelicentieerde bookmakers en grote, televisiegedraaide races met diepe markten: die zijn veel moeilijker te buigen dan een rustige graded race met weinig liquiditeit. In een race met zes honden is de pool van mogelijke uitkomsten klein, waardoor vreemd geld opvalt, mits het via een bookmaker gaat die er echt naar kijkt.

"...de risico's voor het welzijn van de dieren wegen zwaarder dan de mogelijke positieve aspecten." — Scottish Animal Welfare Commission, over greyhoundracing waarbij gokken en commerciële activiteit een rol spelen, 9 maart 2023

Dit is onze mening. Het verhaal over de integriteit van greyhoundracing draaide nooit echt om mannen in regenjassen die in een achterkamer resultaten afspanden. Het gaat om wat er met de hond gebeurt, want de hond is het enige wat iemand kan manipuleren. Daarom kwamen de grootste scandels van deze sport, zoals Shawfield en Four Corners, naar boven via steekproeven en op privé-trainingsbanen, in plaats van via wedcoupons.

Het bemoedigende is dat de zwakke punten bekend zijn en dat de oplossingen werken waar ze zijn uitgetest. Ierland moest haar doping-besluiten publiceren na de EPO-affaire. NSW moest de regulator van de promotor scheiden. Victoria publiceert haar stikstof- en marring-cijfers maandelijks in het openbaar. De sporten die zich herstellen, zijn degenen die bereid zijn slechte news openbaar te maken, een les die paardenrennen, voetbal en boksen allemaal op de hardste manier hebben geleerd.

Wat spelers hieruit moeten meenemen:

• Doping en match fixing zijn niet hetzelfde. Een positieve test breekt de regels op basis van strict liability; het is geen bewijs dat iemand heeft geprobeerd een race af te spanderen.
• Lees de uitkomst, niet de kop. De eerste schorsing van McGee werd omgekeerd door een rechter van de High Court, en in de zaken Shawfield en Florida ontkenden trainers de verantwoordelijkheid of wijsden anderen de schuld toe.
• Live baiting was wreedheid, geen gokcomplot. De scandel van 2015 ging over trainingsmethoden, en leidde tot gevangenisstraffen en een nieuwe regulator in NSW.
• Zes honden maken vreemd geld zichtbaar. Kleine veldgroottes zijn kwetsbaar voor de conditie van één hond, maar maken het ook makkelijker om ongewone marktbewegingen te herkennen.
• Kennis van de regels van je bookmaker over gewijzigde resultaten. Een diskwalificatie na een positieve test komt pas wanneer de steekproef is geanalyseerd, na de race.
• Blijf bij gelicentieerde bookmakers en grote meetings. Diepe, goed bewaakte markten zijn het moeilijkst te buigen.

Gerelateide gidsen

• Match fixing in sport: hoe het werkt, beroemde zaken en alle sporten die getroffen zijn
• Hoe integriteitsunits van bookmakers fixers opsporen
• Match fixing, doping en nobbling in paardenrennen
• Afgesproken vechtpartijen in boksen: dives, mob controle en scheidsrechter-scandels
• Match fixing in voetbal
• Greyhoundracing gokgids: banen, startkooien en strategieën

18+. Gok verantwoord. Voor gratis, vertrouwelijk ondersteuning ga naar BeGambleAware.org. Klachten over de integriteit van een greyhoundrace in Groot-Britannie kunnen worden gemeld bij de Greyhound Board of Great Britain.